Echoes of Time

Doel van het spel

De meeste punten verzamelen doorheen het spel.

Setup

Voor men de eerste keer het spel speelt moet men de tijdstableaus - of spelersborden - vouwen en plakken met de plakstrips.

Iedere speler ontvangt een tijdstableau, vouwt dit open en plaatst dit voor hem. Elke speler ontvangt een set van zes tijdstegels en twee actiestenen in dezelfde kleur, die men kan zien op de achterzijden. Men legt deze tegels met de voorzijde op het tableau, overeenkomstig met de afbeelding. Er schiet één tegel over, die wordt naast het spelersbord geplaatst.

Er worden 12 overwinningspunten per speler genomen en in de algemene voorraad gelegd. De eventuele rest gaat terug in de doos of aan de rand van het speelgebied. De activatiefiches komen ook in de algemene voorraad.

Er wordt één bronkaart per speler getrokken en open gelegd in het midden van het speelgebied, de resterende kaarten gaan terug in de doos.

De gezelschapskaarten worden geschud en geplaatst als een gedekte trekstapel. Een eerste speler wordt gekozen en ontvangt de startspelerfiche. Startende met de startspeler en dan verder in wijzerzin ontvangen alle spelers zeven gezelschapskaarten.

Spelverloop

Voor de start van de eerste ronde kiest elke speler één kaart uit zijn hand en plaatst die op zijn spelersbord, waarbij de kost betaald wordt. Die kost staat linksboven beschreven: een aantal kaarten, en een positie op het spelersbord. De kaarten waarmee de kost wordt betaald, komen in een open aflegstapel terecht. Als een kaart een tijdskost heeft van '0', dan wordt die direct opgeroepen en komt die in het speelgebied van de speler te liggen - boven het spelersbord.

Het spel bestaat uit een vooraf onbepaald aantal ronden. Elke ronde bestaat uit drie fasen.

Eerst is er de tijdsfase. Alle spelers voeren deze fase tegelijkertijd uit. Men schuift de resterende tijdstegel van links naar rechts in het spelersbord. Hierdoor zullen de tegels verschuiven, zal er één tegel uit het spelersbord komen te liggen, en zullen de kaarten die op de tegels liggen meeschuiven. Als er een kaart op de tegel lag die uit het bord wordt geschoven, wordt deze kaart opgeroepen. Deze komt dan in het speelgebied van de speler te liggen, en onmiddellijk effecten worden dan uitgevoerd.
Na het schuiven trekken alle spelers één kaart van de trekstapel.

In de tweede fase zullen de spelers één voor één, beurtelings, twee acties uitvoeren. Als de startspeler een actie heeft uitgevoerd, is het de beurt aan de volgende speler in wijzerzin, totdat elke speler twee acties heeft uitgevoerd - en dus zijn twee actiestenen op zijn spelersbord heeft geplaatst. Men heeft de keuze tussen de volgende hoofdacties:

• Twee kaarten trekken van de trekstapel.
• Een kaart spelen. Hiervoor moet de kost in kaarten betaald worden - deze kaarten komen op de aflegstapel te liggen - en moeten deze geplaatst worden op de positie, vermeld op de kaart. Er mogen maximaal twee kaarten op één tegel liggen. Als een tegel al twee kaarten bevat, dan mag je de kaart ook op de tegel links ervan plaatsen.
  Men mag ook maximaal één exemplaar hebben van de artefactkaarten - er zijn er twee van elk in het spel.
• Men mag één kaart twee posities naar rechts verschuiven, of twee kaarten één positie. Een kaart mag wel niet terechtkomen op een tegel waar al twee kaarten liggen, maar mag deze wel passeren. Op deze manier kan je ook kaarten oproepen.
• Men kan een bronkaart veroveren, of versterken.
  Als men een bronkaart verovert, dan kies je één of meer wezenkaarten, zonder activatiefiches. Als je een kaart van het midden aanvalt, dan moet de totale kracht strikt groter zijn dan de vermelding bij 'I'. Val je de bronkaart aan die bij een andere speler ligt, dan moet de totale kracht strikt groter zijn dan de kracht van diens wezenkaarten. Na het veroveren, neemt men de bronkaart en plaatst men die in het spelersgebied. Het effect naast 'I' wordt ook geactiveerd. De wezens die men heeft gebruikt, schuift men onder de bronkaart zodat de kracht te zien is. De eigenschappen van deze wezens zijn niet meer beschikbaar, maar de vermelde overwinningspunten tellen wel nog mee op het einde van het spel.
  Als men een bronkaart verliest, gaan de wezens gewoon weer in het spelersgebied. Men mag zoveel bronkaarten veroveren als men wil en kan.
  
  Men kan ook een bronkaart versterken, die men al heeft veroverd. Je kiest dan een reeds veroverde bronkaart en controleert of de gezamenlijke kracht van de wezens groter is dan de kracht vermeld bij 'II'. Als dat het geval is, wordt het effect bij 'II' geactiveerd en worden de wezens volledig onder de bronkaart geschoven. Deze bron kan men nu niet meer veroveren, en blijft bij de desbetreffende speler te liggen.

Er zijn ook twee acties waarvoor men geen actiestenen moet betalen, en die men meermaals kan uitvoeren, voor of na de hoofdactie.

• Men kan het vlameffect van een kaart activeren. Men kijkt hiervoor naar de tegel die niet op het spelersbord ligt - blauwe, gele of rode vlam - en of er kaarten zijn met hetzelfde icoon. Men kan deze effecten dan activeren, als men dat doet, legt men op het vlamicoon van de kaart een activatiefiche. Men mag per ronde elk effect één keer uitvoeren.
• Men kan ook de controle van een veroverde bron vergroten. Men legt dan extra wezens bij een reeds veroverde bronkaart, om de totale kracht te vergroten. Dit verhindert de aanvallen van andere spelers, of kan ervoor zorgen dat je een bron versterkt.

De derde fase luidt het einde van de ronde in. Spelers die meer dan tien handkaarten hebben, leggen af tot ze tien kaarten hebben. De spelers nemen hun actiestenen van hun spelersbord en men verwijdert de activatiefiches van alle kaarten. Het startspelerfiche gaat naar de volgende speler in wijzerzin.

Het spel eindigt aan het einde van de ronde als er aan één van volgende voorwaarden wordt voldaan:

• De algemene voorraad van de fiches met overwinningspunten is leeg;
• Een speler heeft 12 kaarten in zijn speelgebied - een bron telt voor 2, wezens eronder tellen niet mee;
• Alle bronnen in het spel zijn versterkt.

Dan wordt de ronde nog afgewerkt, vooraleer men overgaat naar de puntentelling.

Men krijgt punten van de vergaarde overwinningsfiches, van bronnen, en van opgeroepen kaarten, en van eindbonussen die vermeld staan op opgeroepen kaarten geven. Denk eraan dat kaarten op het spelersbord niet meetellen.

De speler met de meeste punten wint het spel. Indien gelijkstand wint de speler die meeste bronnen heeft versterkt. Indien nog gelijk, wordt de overwinning gedeeld.

Als men wil spelen met minder interactie, verwijdert men eerst alle kaarten met het wapensymbool.

Materialen

Echoes of Time komt met een uniek spelersbord dat je zelf in elkaar moet zetten. Met behulp van dubbelzijdige kleefstrips bevestig en vouw je de onderdelen tot een stevig, dubbellaags kartonnen spelersbord met een prachtige achtergrond. Hierin passen zes kartonnen tijdtegels die tijdens het spel over het bord worden doorgeschoven. Dit systeem werkt erg goed en vlot. We merkten wel dat de kleefstrips na verloop van tijd wat loskomen.

De bronkaarten zijn groter dan standaardformaat, terwijl de gezelschapskaarten een standaardformaat en -kwaliteit hebben. De illustraties op de kaarten zijn erg mooi en mysterieus. Ook de vormgeving, layout en iconografie zijn duidelijk en consistent.

Het spel bevat verschillende kartonnen fiches, waaronder overwinningspunten in twee verschillende waarden en een eerste spelertoken, ook deze zijn passend en van goede kwaliteit.

Conclusie / Onze Mening

Echoes of Time is een spel dat opvalt door zijn prachtige vormgeving. De mysterieuze illustraties, verzorgde kaarten en het unieke spelersbord zorgen ervoor dat het geheel er erg goed uitziet. Vooral het systeem waarbij je de tijdstegels telkens doorschuift en zo geleidelijk je kaarten activeert, vinden we goed gevonden. Het is een origineel mechanisme dat niet alleen thematisch past, maar tijdens het spelen ook vlot werkt.

Toch bleef de gameplay voor ons wat aan de lichte kant. Je bouwt wel degelijk een engine op, maar voor ons gaat dit niet ver genoeg om echt het gevoel te krijgen dat je een sterke engine aan het uitbouwen bent. Ook de bronkaarten konden ons minder bekoren, omdat deze naar ons gevoel wat weinig diepgang en spanning toevoegen.

Het spel speelt bovendien vrij snel en vlot, maar persoonlijk hadden we graag wat meer speeltijd gehad om onze engine verder uit te bouwen en de effecten van onze keuzes sterker te ervaren. Echoes of Time bevindt zich daardoor een beetje tussen twee werelden: het is vrij toegankelijk en licht, maar door de verschillende mogelijkheden en mechanismen is het dan weer net iets te complex om als echt familiespel te bestempelen.

Desalniettemin is Echoes of Time een vlot spelend en origineel spel met een sterk visueel geheel. Vooral het spelersbord en het doorschuiven van de tijdstegels zijn voor ons de blikvangers. Wie op zoek is naar een licht engine-building spel met een bijzonder tijdmechanisme en prachtige art, kan hier zeker plezier aan beleven.

Overzicht

Wij danken 999 Games voor het ontvangen van een reviewexemplaar.
Onze mening is subjectief en op geen enkele wijze beïnvloed.